عکاسي تئاتر ژانر مستقلی از خود تئاتر است

عکاسي تئاتر ژانر مستقلی از خود تئاتر است
 شهریور ۲۹, ۱۳۹۹  goroob online  7 هنر , هنر و جامعه
عکاسي تئاتر ژانر مستقلی از خود تئاتر است

عکاسي تئاتر ژانر مستقلی از خود تئاتر است

ژانر عکاسی خیابانی شروع کرد ولی علاقه ذاتی او به تئاتر، پای او را به این ژانر عکاسی گشود و سرانجام کار او را به عکاسی از صحنه تئاتر کشید. وی در کارنامه کاری خویش عکاسی اجرای  نمایشنامه هایی از جمله: زن اجباری- قره پاپاخ لوطسی- اطلسی های لگد مال شده- عاشقانه هایم را باد برده- سرناد- از گوشه تبریز تا پرده های ترابزون- ترحم در تاریکی- چند روایت نامعتبر از آنچه نمی بینیم و… را ثبت کرده است.
سحر حبیبی در مورد عکاسی تئاتر می گوید: فکر می کنم ثبت لحظه های درخشان از موضوعی که در صحنه اتفاق می افتد، باعث می گردد که دید و سرعت عمل عکاس به چالش کشیده شود. او  معتقد است که: عکاسی تئاتر دنیای خود را دارد چرا که در آن می توان مدام از زاویه های مختلف به صحنه نگاه و عکاسی کرد.
او ادامه می دهد: عکاسي تئاتر داراي پارامترها و آداب خاص خود است چرا که عکاس تئاتر باید در هنگام اجرا، مراعات بازیگران و کارگردانان تئاتر را نیز بکند اما این چنین نیست که كه این ژانر عکاسی دنباله رو تئاتر باشد چرا که عکاسي تئاتر به عنوان  ژانری مستقل از خود تئاتر  است که بخشي از تئاتر با این نوع عکاسي معرفي مي شود. این عکاس جوان معتقد است که:  عکاسی تئاتر، ثبت بهترین لحظه های درخشان از یک موضوع در صحنه است. این موضوع در صحنه تئاتر تحرک بیشتری دارد چرا که انرژی و حرکت در صحنه تئاتر بیشتر است. همچنین این نوع  عکاسی، تاثیر زیادی در تقویت نحوه دید، سرعت عمل انجام کار با دوربین و برقراری ارتباط با سوژه مورد نظر را دارد. سحر حبیبی در مورد نوع نگاه خود در عکاسی تئاتر می گوید: همیشه سعی کرده  ام با عشق و علاقه از صحنه تئاتر عکس بگیرم و همین امر سبب گردیده کسانی که عکس های مرا تماشا می کنند حس خوبی داشته باشند. عکس های روایت شده در این مجموعه، برگرفته از  نمایش «از گوشهی تبریز تا پرده های ترابزون » به نویسنده گی، تهیهکننده گی و کارگردانی «رضا رجایی » که با بازیگرانی چون: محمد کاظمی، رزیتا پورحسن، احمد ظفرنمون، سمیرا محمدی، مهدیه  ظفرمند، فرید صادق، امیر همتی در شهر اورمیه بر روی صحنه اجرا رفته است.

این نمایش روایت دانشجویان سابق و رفقای دیروز و امروز با کولهباری از خاطرات است که پس از ازدواج، حالا در هتلی ساحلی در شهر ترابزون ترکیه دور هم جمع شدهاند. از همان تابلوی نخست با  زنگ تلفن خواهیم فهمید که این سفر قرار نیست یک مسافرت معمولی باشد و اتفاق بصورتی اتفاقی از همان تابلوی نخست اتفاق افتاده است. و…

عکاسي تئاتر ژانر مستقلی از خود تئاتر است

عکاسي تئاتر ژانر مستقلی از خود تئاتر است

عکاسي تئاتر ژانر مستقلی از خود تئاتر است

عکاسي تئاتر ژانر مستقلی از خود تئاتر است

عکاسي تئاتر ژانر مستقلی از خود تئاتر است

عکاسي تئاتر ژانر مستقلی از خود تئاتر است

عکاسي تئاتر ژانر مستقلی از خود تئاتر است

عکاسي تئاتر ژانر مستقلی از خود تئاتر است

 


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

© تمامی حقوق متعلق یه نشریه می باشد

طراحی سایت ، فرابین پندار تبریز