زمان مدیریت شهر با فرامین شخصی گذشته است

زمان مدیریت شهر با فرامین شخصی گذشته است
 مهر ۱۷, ۱۴۰۰  goroob online  دیدگاه , اقتصاد , انجمن
زمان مدیریت شهر با فرامین شخصی گذشته است

دکتر بهروز ساری صراف، استاد گروه آب و هواشناسی دانشگاه تبریز

بحث الگوهای مدیریت شهری در قالب شهر خلاق- که در فرآیند جهانی شدن مطرح می شود- در رقابت اصلی فرآیند جهانی شدن مراکز شهری مطرح هستند. این مراکز هر چه قدر توانمند باشند افراد دارای ایده (در زمینه نوآوری، محیط زیست و…) را بیشتر و راحت تر جذب می کنند که این امر نیازمند نبوغ و توانمندی می باشد و ادبیات خاصی برای خود دارد. اکثر شهرها در این زمینه موفق بوده و در نوآوری ها پیش قدم هستند. آنها نه صرفا در زمینه صنعت که  در همه مباحث شهری توانمند هستند. خلاقیت پیش نیاز نوآوری و زمینه ای برای توسعه پایدار است و تغییرات و رقابت بین شهرها را افزایش می دهد که این اتفاقات نیازمند مدیران خلاق است.

تاکید بنده بر این است که تفکرات شخصی نمی گذارد به همه شهروندان توجه کنیم، ما وقتی به شهر می نگریم باید به همه شهروندان توجه کنیم. وقتی به تبلیغات صدا و سیما نگاه می کنیم این تبلغات اکثرا در خدمت صاحبان سرمایه است. آنها وقتی می خواهند یخچالی را تبلیغ کنند این یخچال با ذهنیت بالای 50 میلیون تومان است. در شهری که طبقات مختلفی وجود دارد که درآمد سالیانه آن ها به 100 میلیون هم نمی رسد تبلیغ این یخچال نامعقول است. این امر نشان دهنده این است که حاکمیت در اختیار سرمایه دارها و خانواده های توانمند است. شهروند فراموش شده و این سرمایه داران و و خانواده های توانمند هستند که مورد خطاب مدیران قرار می گیرند. در این صورت جامعه طبقاتی به هم می ریزد و تبعیض به وجود می آید. خیلی افراد در جامعه هستند که قدرت خرید پراید 150 میلیونی را هم ندارند، در حالی که افتتاح پارکینگ های چند طبقه برای افراد دارای سرمایه جذاب است!

باید فضایی در شهرها ایجاد کنیم که مردم احساس کنند صاحب ایده هستند، به آنها احترام گذاشته می شود، و امکان تعامل دارند. برای ایجاد شادابی در شهر تلاش شود که مردم تعاملات اجتماعی داشته باشند، مردم باید در شهر آرامش داشته باشند. من نمی خواهم که صرفا بحث فرهنگی را مطرح کنم، اما در کشورهای پیشرفته خیابانهایی وجود دارد که مردم به راحتی در آنها به تعاملات اجتماعی می پردازند. در شهرها فضاهایی برای نشستن طراحی شده، در شهر موسیقی پخش می شود، مردم احساس می کنند صاحبان شهر هستند، وجودشان محترم شمرده می شود، امنیت در شهر حاکم است و… که این این موارد را مدیران خلاق خلق می کنند. فراهم سازی فضایی برای اجرای ایده های مردم در شهر، و امکان تعاملات اجتماعی در این شهرها موضوع بحث فرهنگ و ایدئولوژی مطرح می شود. طبیعی است که به فرهنگ نگاه های متفاوت وجود داشته است اما این فرهنگ است که پایه های شهر خلاق، اقتصاد خلاق، فرهنگ خلاق و مکان خلاق را تشکیل داده، استعدادها را پرورش می دهد، و فناوری، بردباری، و تحمل تغییرات و هر آنچه که مدیریت شهری نیازمند آن است را فراهم می کند.

مدیران شهری باید ایده ای برای آلودگی هوا داشته باشند. در زمان فصل پاییز که جریان هوا صورت نمی گیرد، هوای سرد و سنگین حاکم است و حالت مکندگی به وجود می آید، از منابع سوختی، گرمایشی و… آلودگی های متعددی به وجود می آید.

الگوهای مدیریت شهری، و کیفیت زندگی انسان ها نسبت به سالهای پیش متحول شده است. امروزه در دنیا بحث استفاده از دانش و فن الکترونیک، و زندگی ماشینی مطرح است و در بسیاری از شهرهای جهان از جمله در لندن، استانبول و… این سبک زندگی با شتاب فراوانی در حال رشد است. از وسایل هوشمند برای تبادلات بین مردم استفاده می شود. در همه شهرهای جهان تفکر زندگی ماشینی حاکم است، خدمات هوشمند در مدیریت شهریشان تثبیت شده است، در بحث خرید و فروش ها، حمل و نقل، فعالیتهای آموزشی، سیستم های حکومتی و… سیستم های هوشمند حاکم هستند. اگر این سیستم ها از بین برود در شهر اغتشاش ایجاد می شود. این الگوی شهر هوشمند است. شهر هوشمند زیرساخت های خاص خود را دارد، سرمایه های اجتماعی، نهادهای محلی و مدنی و مدیریت خاص خود را می طلبد. دسترسی به اینترنت از الزامات اساسی شهر هوشمند است که جزو نیازهای اولیه شهری است.

در ایران اما بیشتر در امورات بانکی از خدمات هوشمند استفاده می شود که این امر مراجعات مردم به بانک ها را کم تر کرده است. ما اکنون به این سیستم عادت کرده ایم و اگر این سیستم روزی نباشد احساس عقب ماندگی می کنیم. استفاده از درب الکترونیک در پارکینگ ها شاید که 30 سال پیش به ایران وارد شد و به آن به عنوان یک خدمات لوکس نگریسته می شد اما امروز پارکینگ بدون درب الکترونیک یک مسئله است، آسانسور هم همین طور. ساختمان های ما قبلا 3 الی 4 طبقه بودند ولی امروزه تا 30 طبقه و حتی بیشتر هم وجود دارد که می توان این موضوع را به سایر مباحث اجتماعی، اقتصادی و… تعمیم داد.

شهر زمانی هوشمند است که بحث تولید، صرفه جویی در انرژی، محیط زیست سالم، دانش و فن الکترونیک در آن حاکم بوده و مردم توانایی استفاده از این مزایا را داشته باشند. شهر زمانی هوشمند است که اقتصاد و اجتماع هوشمند داشته باشد. اگر به الگوهای شهر هوشمند بنگریم عرصه های رفاه را خواهیم دید. مردم به کمک دانش و فن الکترونیک به راحتی می توانند در زمینه های مختلف با تمام دنیا در ارتباط باشند. مسئولین محترم کشور می دانند که دسترسی مردم به زیرساختهای فناوری شهری بسیار ضعیف است که اگر بهبود یابد مردم می توانند با سایر نقاط دنیا در جنبه های آموزشی، کاریابی، استفاده از دانش و تجربیات سایر کشورها و… در ارتباط باشند.

بحث ما الگوی مدیریتی هوشمند است. در این عصر شهر هوشمند ابتدایی ترین الزامات یک شهر پیشرفته می باشد و نباید مدیران شهری خیال کنند که به مردم این خدمات را هدیه می کنند. در دهه 80 و 90 در شهرهای پیشرفته، شهر هوشمند پایه گذاری شده و در عصر کرونا اینترنت در تمامی حوزه ها لازمه زندگی است، در زمینه آموزش مجازی، ارتباطات، خرید و فروش و… پس در همه زمینه ها باید زیرساختهای الکترونیکی قوی داشته باشیم.

در حالی که ما اکنون هنوز در تلاش اثبات به نیازمندی به اینترنت هستیم. ما باید برای ابتدایی ترین خواسته خود مبارزه کنیم در حالی که در عصر اطلاعات هستیم و اگر اینترنت نباشد بسیاری از شغل ها از بین می رود. امروزه این پدیده در سیستم اخذ مالیات، امور بانکی، ثبت خلافی ها و… بسیار مفید است. اداره دارایی با کمک اینترنت از صاحبان خانه دومی، سومی و… مطلع شده و از آن ها مالیات اخذ می کند. به نظر می رسد وقتی که هوشمندسازی به نفع دولت است یک امر خوب و لازم شمرده می گردد و در سایر موارد غیر ضروری و مضر!

تلاش آگاهانه برای استفاده از فناوری های اطلاعاتی، یکی از راه های اساسی رسیدن به زندگی مطلوب است. شهر زمانی شهر هوشمند تلقی می شود که سرمایه گذاری های اجتماعی، اقتصادی، زیرساختی، توسعه فناوری، مدیریت عاقلانه و… در شهر صورت گرفته باشد. برای اینکه شهروند درک کند که در هزاره سوم زندگی می کند باید این زمینه ها در شهر مهیا باشد. با تفکر 60 سال پیش نمی توان شهر را مدیریت کرد. زمان مدیریت با فرامین شخصی گذشته است.

شوراهای شهر نباید کارنامه ای درست کنند که عملکرد نامناسبی در تاریخ فعالیتی برای خود ثبت کنند. امیدوارم که اعضای محترم شورا خود را به استاندارهای مطلوب مدیریتی برسانند و اگر احیانا دانش و توانایی لازم را در خود نمی بینند حتما از تجربیات و علم اندیشمندان، متخصصان و صاحب نظران مدیریت شهری بهره ببرند. همان طوری که در دنیای ورزش فدراسیون ها و باشگاه ها از مشاورین و مربی ها کاردان بهره می برند، در زمینه مدیریت شهری هم بهتر است که اعضای محترم شورای شهر از افراد آگاه، توانمند و قدرتمند در زمینه مدیریت شهری استفاده کنند که این امر باعث بهتر شدن عملکرد شورای شهر و کارنامه مناسبی برای ایشان می شود.

■ منبع: مجله انجمن- شماره 42


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

© تمامی حقوق متعلق یه نشریه می باشد

طراحی سایت ، فرابین پندار تبریز