به دانايي عقل و دانش بيش برنده و زدودن پليدي ها نياز مبرم داريم!

به دانايي عقل و دانش بيش برنده و زدودن پليدي ها نياز مبرم داريم!
 شهریور ۱۳, ۱۴۰۰  goroob online  دیدگاه , انجمن , منتخب
به دانايي عقل و دانش بيش برنده و زدودن پليدي ها نياز مبرم داريم!

دکتر مهدی شبروهی- حقوقدان

همه مي دانيم كه رفتار محصول دانش تحليل شده دروني است و هر رفتاري داراي پيامدهاي انتظاري قابل پيش بيني و استنتاجات محمول پيشداوري جانبدارانه است و عموما واكنشي است نسبت به معلومات  پيشيني توليد رفتار، چون رفتارها بر خلاف كنشها از منطقه اگاهي ها تغذيه مي شود و كنشها جوهر حيات خود را از منطقه خود اگاهي مي گيرند.

شرايط زيست فكر و دانش پيشيني رفتار مولود رخدادهاي انگيزشي ديروز و امروز و فرداست كه مباني تجهيز اراده را در مسير پيمايش فكر تا عمل تبيين و توضيح مي دهد. راستي چرا مرگ جانكاه يك كودك معصوم سوري در كنار ساحل ما را به واكنشهاي تالم بار وا مي دارد و در قالب هاي شعر، نثر، نظم، تصوير و عكس، دكلمه، صوت و حتي ادبيات پرخاشگرانه و تهاجمي ترغيب مي كند؟! زيرا بدنبال توليد انگيزه براي توجه هستيم ولي در بسياري از موارد و شايد علي العموم قادر به تشخيص اولويتهاي انتخابي خود نيستيم. اين سراسيمه گي ناشي از چه معلومات پيشيني است؟ چرا وكلاي ما بجاي پرداختن به آثار حقوقي اين فاجعه اشعار تراژيك مي سرايند؟ چرا حقوقدانهاي ما تصوير و دكلمه و داستانهاي غير مرتبط پست مي كنند؟ چرا مهندسان ما بجاي ترسيم نقشه  سازه هاي تامين امنيت حفاظت فيزيكي در سطح پلات فرم كهنه و فرسوده، چيدمان داخل منزل ويران شده را پيشنهاد مي كنند؟ چرا نويسندگان ما تُن تُن كاغذ را با قلم تملق و چاپلوسي مي فرسايند؟ چرا دانشجويان ما الصاق اجساد كشتگان بي رحمي استبداد و خشونت را با سلفي هاي خود در كافه هاي مه آلود فكر نشانه روشن فكري مي دانند؟ چرا جوانهاي ما حس جستجوگري خود را با پست تصاوير عريان و پورنو ارضا مي كنند؟ و بسياري چراهاي ديگر دست به گريبانيم.

براي اينكه دچار سراسيمه گي انتخاب اولويتهاي خاستگاهي هستيم. براي اينكه معلومات پيشيني ما در فرايند عمل و اقدام و شناخت شناسي تاكتيك و درك استراتژي ملغمه اي از روياهاي وهم انگيز است. براي اينكه قادر به تشخيص موقعيت هستنده گي خود نيستيم و نمي دانيم كجاي تاريخ واقعي زندگي خود قرار داريم. در عزاي مرگ هستي خود رخت شادي بر تن مي كنيم و در شادي ديوانه وار بدنبال تابوت خود مي گرديم.

بياييم بخاطر خودمان، فرزندانمان، و مسئوليت تاريخي مان، تعهدات لازم الايفاي خودمان كه قرنهاست به سرفصل مطالبات معوق منتقل شده است انديشه اي كنيم. انگاه وقت براي ارسال تصاوير شوق انگيز و اشعار مشعوف كننده و حمله براي لايك تصاوير عريان و گفتن تبريكات صميمانه به شاديهاي همديگر وقت كافي خواهيم داشت ولي امروز و در همين لحظه فقط به دانايي عقل و تفكر و دانش بيش برنده و زدودن پليدي ها از عرصه حيات اجتماعي و اقتصادي و سياسي و فرهنگي نياز مبرم داريم. نرنجيد، نرنجدانيد و همين لحظه به فكر باشيد. من هم همين كار را خواهم كرد.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

© تمامی حقوق متعلق یه نشریه می باشد

طراحی سایت ، فرابین پندار تبریز